Nadat hij deze zomer in serieuze problemen was gekomen, kwam Justin Timberlake er verrassend genoeg relatief makkelijk vanaf. Hoewel hij de kans liep op een gevangenisstraf, wist de advocaat van de zanger, Edward Beck, een gunstige deal te sluiten met de aanklagers. Het meest onaangename gevolg voor Justin was dat hij gedwongen werd om publiekelijk zijn schuld te erkennen en zijn excuses aan te bieden.
Het incident dat de zanger voor de rechter bracht, was, zoals eerder gemeld, rijden onder invloed, gelukkig zonder verzwarende gevolgen. Timberlake werd op 18 juni gearresteerd terwijl hij onder invloed reed. Zijn advocaat onderhandelde over een lichtere aanklacht van “rijden met beperkte capaciteiten”, wat, in tegenstelling tot het ernstigere “rijden onder invloed van alcohol”, niet als een strafbaar feit wordt beschouwd. Bovendien is de straf voor deze overtreding aanzienlijk lichter. Timberlake wist niet alleen een gevangenisstraf te ontlopen, maar zelfs een flinke boete! De verplichte taakstraf die hij kreeg, was bijna komisch: hij werd veroordeeld tot 25 uur werk, niet voor het schoonmaken van straten of iets dergelijks, maar gewoon om een griffier te helpen documenten te sorteren in het gerechtsgebouw.
Het enige relatief onaangename aspect was dus de eis voor een publieke verontschuldiging. Bij het verlaten van de rechtbank verklaarde Timberlake:
“Ik erken dat ik een fout heb gemaakt en ik hoop dat mijn voorbeeld anderen helpt om soortgelijke situaties te vermijden. Ga nooit achter het stuur zitten na ook maar één drankje! Er zijn genoeg alternatieven. Bel een vriend of neem op zijn minst een taxi…”
Overigens viel de straf die Timberlake kreeg niet bij iedereen in goede aarde. Zijn fans waren natuurlijk dolblij dat de zanger zijn wereldtournee kon voortzetten. Minder enthousiaste burgers vonden de straf echter “buitensporig en oneerlijk mild.” Zij waren van mening dat als Timberlake een gewoon persoon was geweest in plaats van een beroemdheid, hij veel harder zou zijn behandeld. Dit leidde tot zorgen over een fundamenteel principe: gelijkheid voor de wet, wat velen buitensporig vonden.
