Henry Winklers weg naar succes was bezaaid met uitdagingen. Als kind kreeg hij constant kritiek van zijn ouders omdat ze niet aan hun academische verwachtingen voldeden. Hij werd vaak lui en dom genoemd. School was een constante strijd en hij bracht een groot deel van zijn middelbareschooljaren door met huisarrest. Pas toen hij 31 was en bij zijn stiefzoon dyslexie werd vastgesteld, ontdekte Winkler dat hij dezelfde leerstoornis had.
Deze openbaring veranderde zijn kijk op het leven en hij gebruikte zijn diagnose om anderen te inspireren, vooral kinderen. Hij schreef een kinderboekenreeks over een dyslectische jongen genaamd Hank Zipzer, die kinderen motiveerde om ondanks obstakels hun dromen te volgen. Hoewel hij nog steeds moeite had met lezen, boekte Winkler succes als acteur, auteur en spreker, waarbij hij zijn eigen verhaal gebruikte om anderen te inspireren.
Winklers pad is een krachtig voorbeeld van het overwinnen van tegenspoed. Hij is dan ook bijzonder trots op de boeken die hij heeft geschreven om anderen te helpen.
