Brad Pitt en zijn familie rouwen om het verlies van een geliefde matriarch: zijn moeder, Jane Etta Pitt, die op 84-jarige leeftijd is overleden.
Het hartverscheurende nieuws werd gedeeld door Brads nichtje, Sydney Pitt, dochter van Brads broer Doug Pitt, in een emotioneel eerbetoon dat op 6 augustus op Instagram werd geplaatst. Naast ontroerende familiefoto’s eerde Sydney ook de nagedachtenis en levendige geest van haar grootmoeder.
“We waren er nog niet klaar voor om afscheid te nemen, lieve oma,” schreef ze. “Maar de wetenschap dat je eindelijk vrij bent – in staat om weer te zingen, dansen en schilderen – geeft ons een beetje rust.” Ze beschreef Jane als iemand met een immens hart, die diep en onvoorwaardelijk liefhad.
Sydney reflecteerde op de blijvende invloed die haar grootmoeder op haar leven had:
“Ze leerde me schilderen, sterk zijn, met vriendelijkheid leidinggeven, Jezus in alles liefhebben en geluk vinden in de kleine dingen. Ze bedacht gekke spelletjes om ons aan het lachen te maken, stond pal voor eerlijkheid en geloofde in goed doen, simpelweg omdat het juist was.”
Van alle bijzondere herinneringen die ze deelden, herinnerde Sydney zich één gekoesterde traditie:
“Elk jaar voordat de school begon, gaf ze elk van ons kleinkinderen een ‘speciale dag’ – een hele dag waarop we konden doen wat we wilden, en papa deed ook mee (zelfs als hij deed alsof hij er niet van genoot).”
Voor Sydney bestonden die dagen uit een bananensplit als ontbijt, urenlang het spel Trouble spelen, knutselen, samen in alle attracties van Silver Dollar City rijden, dineren bij Olive Garden en de avond afsluiten met minigolf en de film Paulie . “Ze hielp me met haar voeten in een ‘V’-vorm te mikken… en toch won ik op de een of andere manier.”
Jane laat haar echtgenoot William Alvin Pitt, haar kinderen – Brad, Doug en Julie Pitt Neal – en 14 kleinkinderen achter.
Sydney sloot haar eerbetoon af met oprechte woorden die bij velen resoneerden:
“Ze kon al haar 14 kleinkinderen bijbenen alsof het niets was. Haar liefde kende geen grenzen, en iedereen die haar ontmoette voelde dat. Ik weet niet hoe we zonder haar verder moeten, maar ik zie haar overal: in elke verfstreek, elke vriendelijke daad, elke kolibrie. Ze was de puurste vorm van liefde.”
