Ter ere van het 25-jarig jubileum van How the Grinch Stole Christmas gaven Jim Carrey en de crew een interview aan Vulture , waarin ze nieuwe details onthulden over het extreem moeilijke filmproces.
Aanvankelijk was Universal Pictures van plan om Carrey’s gezicht simpelweg groen te verven om de gelijkenis met de acteur te verbergen, wat maar liefst 20 miljoen dollar zou opleveren. Make-upartist Rick Baker stond echter op een uitgebreide make-up met protheses. Om de producenten te overtuigen, lekte hij mislukte testopnames met gewone verf. De reacties van fans waren overweldigend negatief, waarna de studio groen licht gaf voor de complexere make-uptechniek.
Carrey zelf omschreef de opnames als pure marteling: het kostuum was gemaakt van jakwol, wat extreem jeukte, dikke contactlenzen belemmerden zijn zicht bijna volledig en een prothetische neus dwong hem om gedurende de hele film door zijn mond te ademen. Na de eerste draaidag, waarop het aanbrengen van de make-up zo’n acht uur duurde, kreeg Carrey een paniekaanval: hij wilde het project verlaten en zijn salaris terugvragen.
Om Carrey te helpen, huurde producer Brian Grazer Richard Marcinko in, een CIA-adviseur gespecialiseerd in het weerstaan van marteling. Marcinko leerde Carrey pijnbeheersings- en dissociatietechnieken. Volgens de acteur hielp de muziek van de Bee Gees hem ook om de urenlange make-upsessies door te komen. Ook voor de crew was het filmen zwaar: make-upartist Kazuhiro Tsuji gaf later toe dat hij na de samenwerking met Carrey therapie nodig had vanwege de gespannen sfeer op de set.
“How the Grinch Stole Christmas” was een enorm kassucces en bracht wereldwijd 346 miljoen dollar op. Carrey gaf aan dat hij open zou staan voor een eventuele sequel waarin hij de Grinch zou spelen, maar alleen als er gebruik zou worden gemaakt van motion capture-technologie – zonder fysieke make-up.
