Voor de buitenwereld leek Jutta Leerdam jarenlang onaantastbaar. Records sneuvelden, medailles volgden elkaar op en haar naam stond symbool voor kracht, discipline en succes. Zelfs tegenslagen, zoals haar val tijdens het kwalificatietoernooi voor de Olympische Spelen, leken haar imago nauwelijks te raken. Maar achter dat ogenschijnlijk perfecte plaatje speelde zich een heel ander verhaal af. Een verhaal dat Jutta lange tijd voor zichzelf hield en dat ze nu eindelijk durft te delen.
In Helden Magazine laat de schaatsster zien dat topsport niet alleen draait om winnen, maar ook om worstelen. Jarenlang zat ze vast in een ongezond patroon rondom eten en trainen. Vooral in de zomermaanden belandde ze steeds opnieuw in dezelfde vicieuze cirkel. Ze at structureel te weinig, terwijl haar trainingen onverminderd zwaar bleven. Het gevolg was een vetpercentage dat gevaarlijk laag werd, met lichamelijke klachten die niet langer te negeren waren.
Voor veel jonge meisjes was Jutta hét voorbeeld: sterk, succesvol en altijd gecontroleerd. Juist daarom voelde het voor haar zo belangrijk om nu eerlijk te zijn. Niet om medelijden te krijgen, maar om te laten zien dat zelfs een topsporter kan verdwalen. Ze vertelt hoe ze dag in, dag uit bezig was met haar gewicht. Het werd een obsessie, bijna een spel, waarin ze haar eigen grenzen bleef testen. Op dat moment voelde het zelfs goed, alsof controle gelijkstond aan succes.
Dat ze haar verhaal nu deelt, is een bewuste keuze. Jutta wil meer zijn dan alleen een sporticoon. Ze voelt zich sterk verbonden met wat er speelt onder jongeren en ziet hoe een ongezonde levensstijl steeds normaler wordt. Kinderen die urenlang achter schermen zitten, weinig bewegen en nauwelijks buiten spelen. Ze benadrukt hoe belangrijk het is om sport en beweging weer vanzelfsprekend te maken, juist op jonge leeftijd. Niet vanuit dwang, maar vanuit plezier.
Die boodschap lijkt niet zonder effect te blijven. Jutta krijgt regelmatig berichten van meisjes die vertellen dat ze dankzij haar zijn begonnen met schaatsen. Dat raakt haar diep. Het motiveert haar om haar platform te gebruiken voor meer dan alleen prestaties en podiumplekken.
Ook onderwerpen die in de sportwereld vaak worden vermeden, schuwt ze niet langer. Zo spreekt ze openlijk over menstruatieklachten en de impact daarvan op prestaties. Volgens Jutta is het een realiteit waar veel sporters mee te maken krijgen, maar waar zelden hardop over wordt gesproken. Zeker tijdens belangrijke toernooien kan dat extra zwaar wegen, omdat het iets is waar je weinig controle over hebt.
Sportief kende haar seizoen een spannend slot. Na een val tijdens een race leek deelname aan de Olympische Spelen even op losse schroeven te staan. Toch besloot de selectiecommissie van de schaatsbond haar alsnog aan te wijzen. Technisch directeur Remy de Wit benadrukte dat deze keuze gebaseerd was op haar internationale dominantie van de afgelopen twee jaar en geen andere rijdsters benadeelde.
Het verlossende nieuws deelde Jutta zelf op Instagram. Ze vertelde hoe ze zich na haar val herpakte, zich kwalificeerde voor de 500 meter en uiteindelijk ook een plek kreeg op de 1000 meter. In totaal mogen slechts negen Nederlandse vrouwen naar de Spelen, en zij behoort opnieuw tot die selecte groep. Haar opluchting en dankbaarheid zijn voelbaar. Alles is uiteindelijk goed gekomen, na een weg vol twijfels, vallen en opstaan.
Like this post? Please share to your friends:
