Jacqueline Blom, de 64-jarige actrice bekend van onder meer Oud Geld, Penoza en Oogappels, laat niet alleen van zich horen voor de camera, maar ook achter de schermen. Met haar platform Point of View zet ze zich in om de positie van vrouwen in de kunst- en cultuursector te verbeteren. Ze juicht het toe dat het aantal producties met prominente vrouwenrollen langzaam toeneemt, iets waar ze zich persoonlijk voor inzet en trots op is.
Privé lijkt Jacqueline het geluk aan haar zijde te hebben. Ze is al jarenlang getrouwd met landschapsarchitect Adriaan Geuze en samen hebben ze drie volwassen kinderen. Ondanks de vrolijke momenten en het lachen met haar dierbaren, is het leven voor Jacqueline niet zonder verlies en verdriet geweest. Zo werd ze op jonge leeftijd al getroffen door borstkanker, en enkele jaren geleden kwam die strijd opnieuw terug. “Het was in de tijd dat mijn broer stierf, dus dat was een nare dubbelop,” vertelt Jacqueline openhartig. Haar broer was iemand met wie ze een diepe band deelde, en zijn overlijden liet een blijvend gevoel van leegte achter.
Het verlies van dierbaren stopt daar niet voor Jacqueline. Ze heeft ook twee goede vrienden verloren, mensen met wie ze een lange geschiedenis had en die een belangrijke rol in haar leven speelden. “Dat waren mensen op wie ik mijn bestaan bouwde. Hun meningen zijn er nu niet meer,” deelt ze in Margriet. “Je leert wel zonder hen te leven, maar je voelt de afwezigheid. Dat gat wordt niet meer opgevuld.” Het gemis van deze bijzondere personen laat diepe sporen na, ondanks haar kracht en zelfreflectie.
Toch weigert Jacqueline zich te verliezen in verdriet. “Dat is het leven, het overkomt iedereen, ik wil mezelf niet zielig vinden,” zegt ze resoluut. Wanneer ze nadenkt over haar eigen sterfelijkheid, ziet ze vooral de impact op de nabestaanden. “De nabestaanden zitten met de gebakken peren, dat vind ik pittig,” legt ze uit. Ze ervaart dit verdriet ook van dichtbij bij de kinderen van haar broer, die geconfronteerd worden met het grote verlies van hun vader. Voor Jacqueline blijft het een levenservaring die zowel pijn als bewustwording brengt, een herinnering dat verlies altijd onderdeel van het leven zal zijn, hoe sterk iemand ook is.
Jacqueline’s openheid over gemis en rouw laat zien dat zelfs een succesvolle en geliefde actrice geconfronteerd wordt met de universele realiteit van verlies, en hoe belangrijk het is om dit te erkennen en een plek te geven, zowel voor jezelf als voor de mensen om je heen.
