Bette Midler, een van de meest iconische stemmen en persoonlijkheden van de showbizz, heeft een carrière die tientallen jaren omspant, maar achter het glansrijke leven schuilen talrijke drama’s en persoonlijke verliezen die een onuitwisbare indruk op haar hebben achtergelaten. Haar succes kwam niet vanzelf; het was het resultaat van doorzettingsvermogen, talent en het overwinnen van tegenslagen die haar van jongs af aan volgden.
De zangeres en actrice groeide op in Hawaï als kind van Joodse immigranten uit Polen. Haar vader Fred werkte als schilder op een legerbasis, haar moeder Ruth als naaister en huisvrouw. Het gezin leefde in bescheiden omstandigheden; Bette herinnert zich zelfs dat ze ooit in een huis van geperst suikerriet woonden. Als enig blanke kind in haar klas voelde ze zich vaak een buitenstaander. Ze was verlegen en introspectief, en ondanks haar liefde voor haar vader, beschreef ze hem als preuts en ouderwets. “Hij deed zijn best. Hij zorgde voor drie maaltijden per dag. Maar liefde en opvoeding waren in die tijd twee verschillende dingen. Als je je niet gedroeg, kreeg je van de riem. Mensen praatten niet over hun gevoelens,” vertelt Bette.
Haar moeder herkende echter het talent van Bette en moedigde haar aan deel te nemen aan talentenjachten, die ze won. Om financieel bij te dragen aan het gezin werkte ze als dertienjarige in een ananasfabriek. Hoewel ze werd aangemoedigd, had haar vader geen oog voor haar potentieel en vond talent onzin. “Hij was zo iemand die anderen altijd naar beneden haalt. Maar dat gaf me iets om me tegen af te zetten. Ik heb tot het einde met hem gevochten,” zegt ze.
Tegen het einde van haar middelbare schooltijd kreeg Bette te maken met een tragisch verlies: haar beste vriendin Beth overleed bij een auto-ongeluk, een pijn die ze haar hele leven met zich mee zou dragen. Kort daarna volgde een ander drama toen haar zus Judith, die naar New York kwam om Bette in Fiddler on the Roof te zien optreden, werd aangereden door een taxi en overleed. Het nieuws moest Bette aan haar ouders overbrengen, een moment van intense emotionele impact dat haar carrière en persoonlijke leven tekende.
Begin jaren ’70 begon Bette’s ster echt te rijzen. Ze trad op in de Continental Baths in New York, waar ze haar flamboyante podiumpersoonlijkheid ontwikkelde als The Divine Miss M. Haar debuutalbum The Divine Miss M, geproduceerd door Barry Manilow, droeg ze op aan haar overleden zus en leverde haar eerste Grammy op. Haar eerste grote podiumoptreden in Hawaï in 1973 voelde als een overwinning, en zelfs haar vader, die aanvankelijk sceptisch was over showbizz, schreef later een brief waarin hij zijn trots uitdrukte.
In 1979 brak ze door in Hollywood met de film The Rose, waarin ze de rol van een drugsverslaafde rockster vertolkte. Ze werd genomineerd voor een Oscar en won een Golden Globe, terwijl ze met de titelsong ook haar tweede Grammy in de wacht sleepte. Toch bracht het succes uitdagingen met zich mee: begin jaren ’80 kreeg ze een zenuwinzinking na een intensieve tournee en stortte ze op het podium in 1983 volledig in. Een ziekenhuisopname en het afgelasten van optredens waren noodzakelijk om te herstellen.
Halverwege de jaren ’80 keerde het tij. Ze schitterde in komedies en creëerde zelf nieuwe rollen via haar productiebedrijf All Girl Productions, waaronder de film Beaches. Hoewel de film gemengd werd ontvangen, bracht de soundtrack haar met Wind Beneath My Wings een enorme hit en bevestigde ze haar status als veelzijdige en onverwoestbare artiest. Bette Midler’s leven laat zien dat zelfs achter een schitterende carrière een verhaal van verlies, doorzettingsvermogen en triomf schuilt.
