Voor Monique Westenberg voelt de overgang naar het nieuwe jaar als een duidelijke breuk met een periode die ze zelf omschrijft als intens en emotioneel zwaar. Op Instagram laat ze weten opgelucht te zijn dat 2025 achter haar ligt. Het jaar was volgens haar gevuld met verdriet, stress en meerdere momenten van afscheid, maar tegelijkertijd ook een periode waarin ze moest blijven doorgaan voor haar zoon, haar dieren en zichzelf.
Op nieuwjaarsdag deelde ze openhartig hoe zwaar het jaar voor haar is geweest. ‘Ik heb veel verdriet en stress gehad gedurende het hele jaar. Dat laten we lekker achter ons. 26 is mijn getal, dus het kan niet anders dan dat dit een mooi jaar wordt! Dat wens ik jullie ook!’ schreef ze, zichtbaar hoopvol over wat 2026 zal brengen. Haar woorden laten vooral zien dat ze verlangt naar rust, stabiliteit en een nieuwe start.
Een belangrijk hoofdstuk in 2025 was het definitieve einde van haar relatie met André Hazes. In april werd bekend dat de twee opnieuw uit elkaar waren gegaan, waarmee er een einde kwam aan hun lange knipperlichtrelatie van bijna tien jaar. Samen kregen ze een zoon, André. De relatie kende veel pieken en dalen en werd door Monique zelf eerder omschreven als zwaar en veeleisend.
Ze vertelde in eerdere gesprekken hoe intens die periode voor haar was: ‘Het was een gevecht, die hele relatie. Ik leefde gewoon met een verslaafde. Dan was je ook nog moeder, en moest je alle ballen hooghouden. Dat was wel heel zwaar.’ Toch kijkt ze er niet alleen met pijn op terug. Ze benadrukt dat er ook dankbaarheid is, vooral omdat ze samen een kind hebben en uiteindelijk sterker uit de situatie is gekomen.
Naast de breuk kende 2025 ook andere emotioneel beladen momenten. Rond de feestdagen gaf Monique haar volgers een inkijkje in haar dagelijks leven. Ze bezocht samen met haar zoon de Toppers in Ahoy, maakte wandelingen met haar honden op de Kwispelweide en bracht kerstavond rustig thuis door met televisieprogramma’s zoals All You Need Is Love. Tussen die alledaagse momenten door was er echter ook ruimte voor zorgen.
Zo deelde ze een opvallend persoonlijke boodschap waarin ze schreef dat haar grootste cadeau tijdens de kerstperiode was dat haar hond Gioia nog bij haar was. De hond had eerder in kritieke toestand in het ziekenhuis gelegen, wat voor veel spanning en angst zorgde binnen haar gezin. Die periode liet duidelijk sporen na en maakte de feestdagen extra beladen.
Het jaar werd daarnaast gekenmerkt door meerdere vormen van verlies en rouw. Monique moest afscheid nemen van een dierbare vriendin en werd opnieuw geconfronteerd met het gemis van haar oma Corrie, die in 2019 overleed. Eerder sprak ze al over hoe zwaar die periode destijds was, omdat haar privéleven toen ook volledig onder druk stond. ‘Toen zij overleed, lag mijn privéleven in puin. Precies tegelijkertijd: het scheelde twee dagen. Ik was kapot. Zij was mijn leven,’ vertelde ze daarover. Ook een ander verlies, het afscheid van een kindje, liet diepe emotionele sporen na. Ze beschreef hoe ze door een intens therapietraject ging, waarin ze uiteindelijk stap voor stap leerde om los te laten en te verwerken.
Toch lijkt er langzaam weer ruimte te ontstaan voor herstel en hoop. Monique sprak eerder over symbolische momenten in haar leven, zoals een vlinder die voor haar staat voor transformatie en loslaten. Die beelden geven haar houvast in een periode van verandering. Na een turbulente tijd rondom haar relatie en persoonlijke verliezen lijkt ze voorzichtig weer open te staan voor een nieuwe fase in haar leven. Met 2026 in zicht overheerst voorzichtig optimisme, al blijft het een weg van kleine stappen.
