Na een periode van intens verlies had Monique des Bouvrie nooit gedacht dat haar leven opnieuw ruimte zou maken voor liefde. In 2020 verloor ze haar echtgenoot, de bekende interieurontwerper Jan des Bouvrie, en dat liet een diepe indruk achter. De leegte die volgde leek lange tijd allesoverheersend.
Toch bracht het leven onverwacht een nieuwe wending. Vier jaar geleden ontmoette ze zakenman Otto Klein, en langzaam groeide er iets wat ze zelf misschien niet meer had verwacht: een nieuwe vorm van geluk. Hun band werd sterker, hechter en uiteindelijk onmiskenbaar.
Hoewel Monique en Otto duidelijk gelukkig zijn samen, kiezen ze er bewust voor om hun relatie op hun eigen manier vorm te geven. Ze wonen op dit moment nog niet onder één dak, maar dat betekent allerminst dat ze afstand voelen. Integendeel: ze brengen het grootste deel van de week samen door.
De reden dat ze nog gescheiden wonen, ligt deels bij de indrukwekkende villa in Naarden waar Monique jarenlang met Jan leefde. Het huis, vol herinneringen, is nog altijd niet verkocht. Dat maakt het praktisch lastig om volledig samen te trekken, maar het verlangen om dat wél te doen groeit met de dag.
Monique geeft zelf aan dat ze en Otto inmiddels bijna onafscheidelijk zijn. Vijf dagen per week delen ze hun tijd, hun momenten en hun leven. En hoewel ze nu nog ieder hun eigen plek hebben, lijkt het slechts een kwestie van tijd voordat ze definitief kiezen voor één gezamenlijk thuis.
Toch is er één stap die Monique bewust niet meer wil zetten. Een huwelijk komt er niet. Niet omdat er iets ontbreekt, maar juist omdat alles al goed voelt zoals het is. Voor haar en Otto heeft een officiële bevestiging geen toegevoegde waarde.
Ze zien geen noodzaak in ringen of formele beloftes om hun relatie te bezegelen. Wat ze hebben, voelt al compleet. Hun geluk zit in de eenvoud van samenzijn, in de vrijheid om hun relatie vorm te geven zonder druk of verwachtingen van buitenaf.
Samen genieten ze zichtbaar van het leven. Ze brengen veel tijd door op Ibiza, waar ze tot rust komen, en reizen regelmatig naar Frankrijk. Het zijn momenten waarin ze samen herinneringen creëren, zonder dat daar een label of ceremonie voor nodig is.
Voor Monique is het duidelijk: liefde hoeft niet altijd volgens traditionele regels te verlopen. Soms zit de kracht juist in het loslaten daarvan en in het kiezen voor wat écht goed voelt.
