Voor Soundos El Ahmadi was het geen simpele transformatie, maar een intens traject waarin ze haar lichaam en grenzen opnieuw leerde kennen. Na haar zwangerschappen stond ze ineens voor een spiegelbeeld dat totaal anders voelde dan voorheen. Niet één keer, maar twee keer kwam ze ongeveer 35 kilo aan — en dat veranderde alles.
De cabaretier is daar opvallend eerlijk over. Tijdens haar zwangerschappen liet ze zichzelf volledig gaan als het op eten aankwam. Ze genoot, gaf zich over en probeerde niets te beperken. Maar na de geboorte van haar jongste kind, inmiddels drie jaar geleden, kwam het besef hard binnen: zo wilde ze zich niet blijven voelen.
Waar ze na haar eerste zwangerschap nog fanatiek de sportschool in dook, besloot ze het deze keer anders aan te pakken. Geen extreme schema’s of uitputtende trainingen, maar een aanpak die ze kon volhouden in haar dagelijks leven.
Ze begon met iets ogenschijnlijk eenvoudigs: wandelen. Buiten, door de straten, maar ook thuis op de loopband — stap voor stap, dag na dag.Toch was dat begin allesbehalve makkelijk. Haar lichaam werkte niet zomaar mee. Ze herinnert zich hoe haar heupen stijf aanvoelden, alsof ze vastzaten. De eerste keer dat ze probeerde een stukje te lopen, eindigde het in tranen. De pijn was zo heftig dat ze zich moest omdraaien en terug naar huis ging. Het voelde alsof ze opnieuw moest leren lopen, alsof haar lichaam haar opnieuw moest accepteren.
Maar opgeven kwam niet in haar op. Ze gaf zichzelf de tijd en hield vol, zelfs op dagen dat alles tegenzat. Door haar voeding aan te passen en consequent te blijven bewegen, begon er langzaam iets te veranderen. Niet van de ene op de andere dag, maar geleidelijk — kilo voor kilo. Het proces duurde uiteindelijk twee jaar, een periode waarin discipline en doorzettingsvermogen centraal stonden.
Wat haar dreef, zat dieper dan alleen uiterlijk. Ze wilde zich weer vrij voelen in haar eigen lichaam, energie hebben en aanwezig kunnen zijn voor haar kinderen. Gewoon met ze kunnen spelen, rennen, lachen — zonder beperkingen. Dat verlangen werd haar grootste motivatie om door te gaan, ook als het zwaar werd.
Inmiddels kijkt Soundos anders naar zichzelf. Ze benadrukt dat ze elke versie van haar lichaam kan waarderen, maar dat ze zich nu simpelweg beter voelt. Op het podium merkt ze dat ze vrijer beweegt, dat haar lichaam weer meewerkt in plaats van tegenwerkt. Het gaat voor haar niet om dun zijn, maar om controle en comfort — het gevoel dat haar lichaam weer van haar is.
Ze noemt deze fase zelfs haar “sexy era”. Niet omdat ze voldoet aan een bepaald schoonheidsideaal, maar omdat ze zich zelfverzekerder voelt dan ooit. Ze durft andere kleding te dragen, opvallender, speelser — dingen die ze eerder misschien had laten hangen.
Opvallend is ook wat ze níet heeft gedaan. Afslankmiddelen zoals Ozempic zijn voor haar geen optie. Ze vertrouwt liever op haar eigen kracht en keuzes dan op middelen waar ze zich niet prettig bij voelt. Die beslissing onderstreept hoe bewust ze met haar lichaam omgaat na alles wat ze heeft doorgemaakt.
Wat overblijft is geen sprookje van snelle resultaten, maar een eerlijk verhaal over vallen, opstaan en doorgaan. Een proces waarin niets vanzelf ging, maar waarin ze stap voor stap dichter bij zichzelf kwam — letterlijk en figuurlijk.
