Het moederschap brengt vaak lastige beslissingen met zich mee, maar voor Monique Westenberg was de zoektocht naar het juiste pad voor haar zoon Dré een proces dat haar diep in het hart raakte. De impact van de diagnose ADHD op het leven van haar jonge zoon zorgde voor een intensieve periode waarin Monique voor een dilemma stond waar veel ouders wakker van liggen: is medicatie de juiste weg, of zijn er andere manieren om zijn drukke wereld rustiger te maken?
In een openhartig gesprek deelt Monique hoe ingewikkeld deze beslissing werkelijk was. Het is voor een ouder nooit een lichte zaak om in te grijpen in het welzijn en de natuurlijke ontwikkeling van je kind. De twijfel was groot, de emoties liepen hoog op en het gevoel van verantwoordelijkheid drukte zwaar op haar schouders. Ze wilde er immers zeker van zijn dat Dré de beste kansen kreeg, zonder zijn eigen persoonlijkheid of levendigheid volledig te onderdrukken. Het gaat om een balans die voor elk kind weer anders is, en de weg ernaartoe is vaak bezaaid met onzekerheid.
Het traject van het vinden van de juiste ondersteuning is voor Monique en Dré geen rechte lijn geweest. Ze hebben verschillende opties overwogen, altijd met het welzijn van de jongen als allerhoogste prioriteit. Het proces dwong Monique om zich te verdiepen in de wereld van concentratiestoornissen en de mogelijke behandelingen die beschikbaar zijn. De keuze voor medicatie is voor haar dan ook geen beslissing geweest die ze zomaar even nam; het was het resultaat van zorgvuldige afwegingen, gesprekken met specialisten en het nauwgezet observeren van hoe haar zoon zich gedraagt in zijn dagelijkse omgeving.
Door haar verhaal te delen, hoopt Monique andere ouders die met vergelijkbare uitdagingen kampen een hart onder de riem te steken. Ze benadrukt dat het oké is om te twijfelen en dat er geen kant-en-klaar antwoord bestaat voor elk gezin. Het draait om het vinden van de nuances die voor jouw eigen kind werken. Ondanks de zwaarte van de keuze kijkt Monique met een kritische en zorgzame blik naar de toekomst, waarbij de gezondheid en het geluk van Dré altijd op de eerste plaats blijven staan. De weg vooruit is soms hobbelig, maar ze bewandelt deze met volledige toewijding en een moederlijke intuïtie die haar door de meest onzekere momenten heen helpt. Het blijft een reis waarin ze constant blijft leren en groeien, samen met haar zoon.
