De legendarische Imca Marina bereikt deze maand de mijlpaal van 85 jaar, maar achter de feestelijke gevel van haar nieuwe verzamelalbum Viva Imca! schuilt een verhaal dat de harten van haar fans diep raakt. De zangeres, die ons generaties lang verblijdde met klassiekers als Viva España en Harlekino, spreekt met een ontwapenende en bijna huiveringwekkende nuchterheid over de dood. Terwijl de vlaggen worden uitgehangen voor haar verjaardag op 13 mei, kijkt Imca de realiteit recht in de ogen. Het einde nadert, concludeert ze zonder een spoor van angst, een bekentenis die inslaat als een bom bij degenen die haar als onverwoestbaar beschouwen.
De laatste tijd is de gezondheid van de icoon een bron van grote zorg. Slechts zeven maanden geleden werd ze nog met loeiende sirenes en gillende sirenes per ambulance afgevoerd naar het ziekenhuis, een moment dat haar nog sterker deed beseffen dat het leven aan een zijden draadje kan hangen. Die heftige ziekenhuisopname was een keerpunt. Waar ze voorheen slechts kampte met onschuldige pijntjes, merkt de 84-jarige zangeres nu dat de ongemakken langer aanhouden en haar lichaam vaker protesteert. Toch weigert ze te knielen voor de angst. De herinnering aan haar hartinfarct van ruim tien jaar geleden speelt daarbij een grote rol; destijds voelde ze al een kalmte die haar sindsdien niet meer heeft verlaten. Als het je tijd is, dan is het je tijd, stelt ze nuchter vast, alsof ze praat over het vallen van de avond.
De voorbereidingen op haar definitieve afscheid zijn tot in de kleinste en meest intieme details geregeld. Imca Marina laat niets aan het toeval over en heeft haar naasten achtergelaten met een glashelder wensenlijstje. Haar laatste rustplaats moet en zal Ameland zijn, het eiland van haar jeugd waar ze zich altijd het meest verbonden heeft gevoeld met de elementen. Alles is inmiddels in kannen en kruiken: van de plek op de begraafplaats tot aan de geestelijke die de dienst zal leiden. Ze heeft zelfs al een pastoor uit Amstelveen bereid gevonden om speciaal voor haar de oversteek naar het eiland te maken wanneer de dag daar is. Het is een gedachte die haar rust geeft, een laatste regie over een leven dat altijd in het teken stond van verbinding met haar publiek.
Ondanks deze zware thema’s blijft de muziek haar grote reddingsboei. Het zingen geeft haar de broodnodige energie om elke dag weer de strijd aan te gaan met haar kwakkelende gezondheid. Het houdt haar scherp en verbonden met de wereld die haar zo lief is. Haar 85e verjaardag is dan ook niet alleen een viering van de jaren die achter haar liggen, maar ook een dapper statement tegen de vergankelijkheid. Imca Marina viert het leven, terwijl ze de dood met open vizier tegemoet treedt. Het is de ultieme paradox van een ster die weet dat haar licht ooit zal doven, maar die tot het laatste moment blijft stralen voor iedereen die haar liefheeft.
