De bekende actrice en schrijfster Marian Mudder heeft na een bewogen leven vol inzichten een drastisch besluit genomen over haar persoonlijke toekomst en de inrichting van haar liefdesleven. De charismatische BN’er, die bij het grote publiek nog altijd onuitwisbaar in het geheugen gegrift staat door haar iconische glansrol als Vera Prins in de immens populaire en destijds bekroonde politieserie Baantjer, kijkt tegenwoordig met een totaal andere, verfrissende blik naar romantische relaties. Waar de maatschappij vaak vasthoudt aan het traditionele plaatje van samenwonen, huisje-boompje-beestje en de eeuwige zoektocht naar die ene perfecte levenspartner, heeft zij dat dwingende maatschappelijke idee nu definitief en resoluut overboord gegooid. Ze kiest onvoorwaardelijk voor haar eigen autonomie en rust.
Hoewel Marian Mudder in haar leven absoluut de nodige ervaring heeft opgedaan op het gebied van de liefde, hoeft het voor haar allemaal niet meer zo nodig op de klassieke manier. De actrice, die naast haar acteerwerk al jarenlang succesvol actief is als therapeute en bestsellerauteur van diverse psychologische boeken, legt uit dat ze het romantische concept van de prins op het witte paard inmiddels volledig heeft ontgroeid. Ze gelooft simpelweg niet meer in dat sprookje. Voor haar hoeft er geen man meer in te trekken in haar eigen, met zorg opgebouwde persoonlijke leefomgeving. Haar huis is haar heilige tempel geworden, een plek van absolute rust en onafhankelijkheid waar ze de volledige controle heeft over haar eigen ritme, haar tijd en haar creatieve processen.
Dat betekent overigens absoluut niet dat Marian Mudder de romantiek of de gezelligheid van mannelijk gezelschap voorgoed heeft afgezworen, maar de voorwaarden waarop dat gebeurt zijn wel drastisch veranderd. Ze staat nog altijd open voor een leuke man in haar leven, maar dan wel strikt op haar eigen voorwaarden en het liefst in de vorm van een latrelatie. Samenwonen is voor haar echt een gepasseerd station en een absolute no-go geworden. De actrice geniet intens van haar vrijheid en de luxe om aan het einde van een gezellige avond of een fijn samenzijn gewoon weer heerlijk alleen in haar eigen bed te kunnen stappen, zonder concessies te hoeven doen aan de grillen of gewoontes van een ander.
Deze transformatie in haar denken is niet zomaar uit de lucht komen vallen, maar is het resultaat van jarenlange diepe zelfreflectie en haar professionele werk als therapeute, waarin ze dagelijks ziet hoe mensen worstelen met onrealistische relatieverwachtingen. In de loop der jaren is ze erachter gekomen dat echte vervulling en geluk niet afhankelijk zijn van de aanwezigheid van een partner in huis. Marian Mudder heeft haar eigen leven zo rijk, stabiel en comfortabel ingericht dat een eventuele nieuwe liefde puur een aanvulling zou moeten zijn, en absoluut geen invulling van een leegte. De rust die ze nu ervaart in haar solobestaan is haar simpelweg veel te dierbaar geworden om zomaar op te geven voor een traditioneel relatiedoolhof.
