Lupita en Carmen werden in 2002 geboren als Siamese tweelingen en verwerpen het idee dat ze gehandicapt zijn. Ze zien het meer als een mentaliteit dan als een fysieke beperking. Aanvankelijk werd hen nog maar drie dagen gegeven, maar inmiddels hebben ze vrede gesloten met hun gedeelde bestaan en hebben ze medische aanbevelingen om ze te laten opereren om ze te scheiden, genegeerd.
Ze hebben een verwantschap die geografie en tijd overstijgt, ze wonen al in Connecticut sinds ze 2 jaar oud waren, en ze hanteren dagelijkse taken met buitengewone aanpassingsvermogen. Vanwege hun hechte emotionele band en de uitdagingen van het uit elkaar zijn, besloten ze om bij elkaar te blijven.
Carmen en Lupita zijn onafscheidelijk, zowel mentaal als fysiek. Ze zijn meer dan alleen goede vrienden; ze hebben een sterke band en hebben één been gemeen.
In een recent interview deelden de zussen intieme informatie over hun leven, waaronder de complexiteit van hun relatie en antwoorden op vaak gestelde vragen over hun ziekte. Ze streven er allebei naar om dierenarts te worden, en ze zetten door en gedragen zich gracieus wanneer ze worden geconfronteerd met uitdagingen zoals daten.
De vriendschap en genegenheid die Carmen en Daniel hebben, is een prachtig voorbeeld van hun vermogen tot inclusie, compromissen en liefde. Hun verhaal tart verwachtingen, bevordert begrip en acceptatie en is een voorbeeld van doorzettingsvermogen. Lupita en Carmen geven prioriteit aan hun gedeelde menselijkheid en streven ernaar de ervaringen van Siamese tweelingen te normaliseren door open en eerlijk te zijn.
