Als je naar dit individu op de foto kijkt, is het duidelijk dat hij een reeks stevige gevoelens oproept. Een paar mensen ontdekken misschien een duivelse grijns op hun gezicht; anderen voelen misschien gevoeligheid of medelijden; een paar barsten misschien in lachen uit; en sommigen voelen misschien zelfs een vleugje angst. We komen allemaal een paar sterke reacties tegen. Het is moeilijk om onthecht te blijven of voorbij te lopen. Daarom heb ik ervoor gekozen om over deze echt interessante persoon te typen.
Deze man, die de “Laatste der Azteken”, “Aapman” en “Bebaarde Meid” werd genoemd, werd in het circus tentoongesteld met verschillende opvallende titels om de nieuwsgierigheid van het publiek te prikkelen. Mensen hunkerden naar energie en vermaak, wat de drang opwekte om telkens weer moderne, boeiende legendes te maken. Hoe dan ook, achter deze aangedane verhalen zat de echte ster van het circus, een man waar mensen veel geld voor betaalden om te zien. Onder het circusvernis zat een vriendelijk en oprecht persoon met een uitdagend levensverhaal. Dus, wie was deze man? Laten we zijn verhaal onthullen.
Om te beginnen kan het individu op de foto’s een man zijn. De vlecht met strik en de vrouwenkleding die hij regelmatig droeg tijdens tentoonstellingen waren delen van zijn circuspersona. De echte geschiedenis van deze man is gehuld in raadsels. Subtiele elementen rond zijn voogden, zijn geboortetitel en de juiste geboortedatum zijn onduidelijk. Eén verslag suggereert dat zijn titel Simon Metz was, geboren in september 1901.
Het is waarschijnlijk dat zijn verzorgers hem in de steek lieten vanwege zijn afwijkende uiterlijk, en hem naar het circus brachten, waar hij erkenning kreeg. Voor de groep toeschouwers was hij interessant, maar voor het circusgezelschap was hij familie. Simon had een zeldzame aandoening genaamd microcefalie, waardoor zijn onmiskenbare uiterlijk en het vormende niveau van een driejarige constante zorg vereisten. Zijn surrogaatvader, de dierencoach George Curtis, ontving hem en verzorgde hem als zijn kind.
Binnen het circus kreeg Simon de titel Schlitzi. Deze titel werd waarschijnlijk met opzet gekozen, aangezien hij vaak als jonge dame werd tentoongesteld. Hij nam de achternaam van zijn ongebruikte vader aan en werd Schlitzi Curtis. Schlitzi was een behoorlijke 48 inch lang en had onevenwichtige lichaamsdelen vanwege zijn aandoening. Hij werd een circusster in de jaren 1920 en kreeg voortijdige lof voor zijn rol in de film “Freaks” uit 1932, waarin hij zichzelf speelde. De film was opvallend en soms wreed, wat leidde tot kritische kritiek en een lange tijd tot een boycot.
In 1965 overleed George Curtis, waardoor Schlitzi zonder poortwachter achterbleef. Hij vocht om zijn plek in de maatschappij te vinden en belandde in een psychiatrische instelling, waar hij werd teruggetrokken. Gelukkig ontmoette hij Charge Unks, een zwaardslikker uit het circus, in de kliniek. Ze vormden een genootschap en Charge haalde Schlitz uiteindelijk uit de instelling waar hij onder viel en bracht hem terug naar het circus.
Schlitzi Curtis bleef optreden in het circus tot 1968. Het circus was niet alleen zijn werkomgeving, maar ook zijn thuis, waar hij eerlijke kameraadschappen vond. Schlitzi overleed in 1971, nadat hij een blijvende passie voor iedereen om hem heen had weggevaagd.
