Het gebroken hart van een comedylegende.
De beroemde Hollywood-acteur Jim Carrey, die jarenlang aan depressies leed, vertelde Elephant Journal over zijn strijd ermee. Hij weet uit eerste hand hoe ernstig lijden kan zijn en hoe moeilijk het is om jezelf ervan te bevrijden.
De acteur werd populair in de jaren 90, maar de jaren waarin hij op het hoogtepunt van zijn roem was, werden overschaduwd, en niet door “koperen buizen”.
Kerry’s vader, een muzikant die als accountant werkte, verloor zijn baan toen Jim 12 was. Op de dag dat hij 16 werd, stopte hij met school om het gezin te onderhouden.
Op zijn 20e kreeg hij voor het eerst te maken met depressie. Maar Carrey vond een manier om zijn depressie om te zetten in iets constructiefs. Op zijn 21e verscheen hij voor het eerst in The Tonight Show.
“Wanhoop is een noodzakelijk ingrediënt om iets te leren of iets te creëren. Punt. Als je op een bepaald punt niet wanhopig bent, ben je niet geïnteresseerd.”
D. Kerry.
“Ik ben op dit moment niet depressief. Depressie bestaat niet,” zegt hij. “Nu als het regent, ben ik niet bang dat ik verdrink. Het is gewoon regen en ik weet dat het gaat stoppen.”
Carrie brengt een niet-triviale conclusie naar voren waar hij na vele jaren van roem toe kwam: het is volkomen zinloos om je hele leven te besteden aan het vormen en voeden van het beeld van het ‘ideale zelf’.
“Het is allemaal ego: de wens om belangrijk te zijn, om iemand te zijn, om ertoe te doen. In feite brengt deze hebzuchtige zoektocht naar onze eigen bijzonderheid ons alleen maar pijn en lijden om drie belangrijke redenen.
Ten eerste introduceert het een scheiding tussen ons en alle andere wezens, wat ons zogenaamd unieke karakter devalueert. Ten tweede misleidt het ons tot de gedachte dat omstandigheden niet zouden moeten veranderen – wij zijn het die niet zouden moeten veranderen.
Ten derde berooft deze eindeloze zoektocht naar onszelf ons van onze vrede, omdat we het gevoel krijgen dat er voortdurend iets in ons ontbreekt.
Het tegengif voor dit lijden is het loslaten van de wens om “iemand” te zijn. Kerry zegt: “Je compleet voelen heeft niets te maken met het ego.” Om je compleet te voelen, moeten we loslaten dat we proberen een beeld van “mij” in stand te houden.
Mensen praten de hele tijd over depressie. Het verschil tussen depressie en verdriet is dat verdriet gewoon een ongeluk is – ongeacht wat er is gebeurd of niet is gebeurd. Depressie is je lichaam dat zegt “fuck you”, ik wil dit personage niet meer zijn, ik wil deze avatar die je in de wereld hebt gecreëerd niet in stand houden. Doe dat masker af!
Je moet het woord ‘depressie’ zien als ‘diepe rust’. Je lichaam heeft een diepe rust nodig van het personage dat je probeerde te spelen.
“Er is geen depressie meer in mijn leven – letterlijk geen depressie. Ik heb verdriet en vreugde en tevredenheid en dankbaarheid.”
Er zit vast wel wat in! Iedereen zou af en toe zijn masker af moeten zetten, zoals Jim Carrey deed.
