Hoewel Jannet Talbott op een ranch in het landelijke Alberta, Canada woont, is ze nooit echt alleen. Haar land zit altijd vol met dieren, zowel wilde als tamme dieren.
Als fervent dierenliefhebber houdt Jannet alle dieren die haar land delen nauwlettend in de gaten. Op een dag, toen ze een eekhoorn zag die aan het eten was bij haar voederhuisje, merkte ze iets ongewoons op aan zijn gezicht.
“Ik zag dat er iets aan de zijkant van zijn gezicht zat,” vertelde Jannet aan The Dodo . “En toen ik dichterbij kwam, dacht ik: ‘O jee, daar groeit een enorme tand uit zijn mond!'”
Later deelde ze een ‘voor en na’-foto, waarop te zien was hoe de eekhoorn – die ze Bucky noemde – haar voederhuisje weer bezocht nadat ze hem had geholpen. Zittend op een boomtak werd Bucky zelfs gezien terwijl hij zijn net geslepen tanden aan het slijpen was, in de hoop dat hij ze nu zelf zou kunnen slijten.
Normaal gesproken groeien de vier voortanden van eekhoorns continu door, maar ze blijven kort door hun constante knagen aan noten en zaden. Helaas had dit kleine eekhoorntje zijn tand niet goed kunnen bijhouden. Jannet realiseerde zich dat hij waarschijnlijk moeite had om goed te eten – hij overleefde op vogelzaadpoeder – omdat zijn tand gevaarlijk dicht bij zijn oog kwam te zitten.
Nu kwam het lastige gedeelte: Jannet moest bedenken hoe ze Bucky, zoals ze hem liefkozend noemde, kon vangen, zodat ze hem kon helpen.
“Op een dag zag ik hem bij de voederbak – het voelde alsof het lot het lot was,” herinnerde Jannet zich. “Ik wist dat ik snel moest handelen, dus ik reikte erin en pakte hem op.” Ze hield het eekhoorntje dicht tegen zich aan en bleef hem geruststellen: “Maak je geen zorgen, Bucky, ik ga je helpen. Het komt goed.”
Maar zodra ze Bucky in haar handen had, besefte Jannet dat zijn gebitsproblemen erger waren dan ze dacht.
“Zijn mond was een puinhoop,” zei ze. “Zijn bovenste snijtanden krulden rond in zijn mond en zijn tanden schuurden zelfs tegen zijn gezicht. Het was hartverscheurend om te zien.”
Omdat ze hem niet wilde stressen met een bezoek aan de dierenarts – en niet zeker wist of een dierenarts hem überhaupt kon helpen – besloot Jannet het heft in eigen handen te nemen. Na verschillende YouTube-tutorials te hebben bekeken over hoe je eekhoorntanden veilig kunt knippen, wikkelde ze Bucky voorzichtig in een doek om hem rustig te houden en sloot ze zachtjes zijn ogen. Wonder boven wonder ontspande hij, en in slechts tien minuten kon ze zijn overgroeide tanden knippen met een nagelriemknipper.
Volgens CBC Canada legde Jannet uit dat eekhoorns geen zenuwuiteinden in hun tanden hebben, waardoor Bucky geen pijn voelde. En toen ze hem losliet, had hij geen haast om te vertrekken.
“Hij sprong op een tak en begon over zijn wangetjes te wrijven,” zei Jannet. “Het was alsof hij niet kon geloven dat die enorme tanden eindelijk weg waren – hij bleef maar aan zijn gezicht zitten.”
De volgende dag, toen Bucky terugkwam bij de voederbak, was Jannet dolblij dat hij er gelukkig en gezond uitzag. “Hij lachte – de schattigste eekhoornlach,” zei ze. “Je zag dat hij zo opgelucht was.”
Jannet hoopt dat haar verhaal anderen zal inspireren om dieren in nood te helpen.
“Dieren lijken me altijd te vinden als ze hulp nodig hebben, en ik voel zo’n sterke band met ze”, vertelde ze. “Hen helpen geeft me vreugde, en ik geloof dat als iedereen een beetje zou bijdragen, we samen een groot verschil zouden kunnen maken.”
Terugkijkend geeft Jannet toe dat het zenuwslopend was om de ‘eekhoorn-tandheelkunde’ te proberen, maar ze is zo blij dat ze het risico heeft genomen. Zonder haar moed had Bucky het misschien niet overleefd.
