Afwijzing is nooit makkelijk – vooral niet als je je afvraagt of je uiterlijk een rol speelde. Voor de 23-jarige Ash Putnam werd die vraag een viraal moment nadat ze werd afgewezen voor een baan bij TJ Maxx.
Ash, die trots tatoeages en gezichtspiercings draagt, uitte haar frustratie op TikTok over het niet bemachtigen van een startersfunctie. Haar openhartige bericht raakte een gevoelige snaar en werd meer dan 7 miljoen keer bekeken en kreeg duizenden reacties. Hoewel het bedrijf “meer ervaren kandidaten” als reden noemde, speculeerden veel kijkers dat Ash’ uiterlijk de beslissing mogelijk had beïnvloed.
Ash weigerde te zwijgen en ging terug naar de winkel om opheldering te krijgen. “Ik vroeg of het iets met mijn tatoeages te maken had,” legde ze uit. “Ze zeiden nee – maar eerlijk gezegd geloof ik er niets van.”
In haar video verwoordde ze wat velen dachten: “Tatoeages weerspiegelen geen werkethiek. Sommige van de meest gedreven, briljante mensen die ik ken, hebben bodyart en piercings. Dat zou niemand moeten diskwalificeren.”
Ash, die momenteel werkt als Uber Eats-bezorger, denkt dat haar tatoeages – niet haar cv – tot de afwijzing hebben geleid. TikTok-gebruikers waren het daar snel mee eens, sommigen beweerden insiderkennis te hebben. Een commentator die zei dat hij bij HR werkte, voegde eraan toe: “TJ Maxx wil geen werknemers met zichtbare tatoeages die hen vertegenwoordigen.”
Ash heeft het allemaal gehoord – van mensen die haar ‘demonisch’ noemden tot wrede suggesties dat ze ‘in een Halloweenwinkel thuishoort’. Maar ze weigert zich door die negativiteit te laten definiëren. “Tatoeages zijn kunst. Het is zelfexpressie – geen weerspiegeling van professionaliteit”, zei ze.
Ze roept werkgevers nu op om hun mindset te veranderen. “Het is 2024. Piercings, geverfd haar, tatoeages – ze hebben geen invloed op iemands vermogen om een baan te doen. Het is tijd dat we stoppen met mensen te beoordelen op hun anders-zijn en hun waarde gaan inzien.”
Haar verhaal heeft een belangrijk gesprek op gang gebracht: moet uiterlijk nog steeds een rol spelen bij het aannemen van personeel? Of is het tijd om die achterhaalde ideeën achter ons te laten?
