Mariam Nabatanzi uit Oeganda heeft een buitengewoon leven geleid, gekenmerkt door zowel ontberingen als veerkracht. Gedwongen om op haar twaalfde te trouwen met een man die veel ouder was dan zij, werd ze op haar dertiende moeder van een tweeling. Een zeldzame medische aandoening die hyperovulatie heet – waarbij meerdere eicellen tijdens één cyclus vrijkomen – zorgde ervoor dat Mariam talloze meerlingen kreeg, waaronder tweelingen, drielingen en zelfs vierlingen. Tegen de tijd dat ze 36 was, had ze maar liefst 44 kinderen op de wereld gezet, veel meer dan de zes waar ze ooit van had gedroomd.
Haar uitdagingen werden groter toen haar man het gezin in de steek liet na de geboorte van haar laatste tweeling, waardoor Mariam alleen voor alle 44 kinderen moest zorgen. Vastbesloten om voor hen te zorgen, werkt ze onvermoeibaar in drie verschillende banen: haar knippen, evenementen decoreren en schroot inzamelen en verkopen. Ze produceert ook gin en kruidenremedies, waarbij bijna al haar inkomsten opgaat aan het voeden, kleden, scholen en verzorgen van haar kinderen.
Onderwijs is bijzonder belangrijk voor Mariam. Hoewel de middelen beperkt zijn, doet ze er alles aan om haar kinderen naar school te laten gaan en hangt ze met trots foto’s van afgestudeerden aan haar muur. Toch dwingt de enorme verantwoordelijkheid soms tot pijnlijke compromissen, zoals het tijdelijk van school halen van een ouder kind om het gezin te helpen overleven.
Het gezin woont in vier bescheiden huizen van cementsteen met metalen daken. Met weinig ruimte moeten ze georganiseerd blijven: ze delen taken zoals koken, schoonmaken en wassen. De slaapplaatsen variëren van stapelbedden tot matrassen op de vloer. Ondanks hun worstelingen schitteren het teamwork en de eenheid van het gezin, geïnspireerd door een motto op hun muur: “Op zaterdag werken we allemaal samen.”
Mariams toewijding aan haar kinderen is onwrikbaar. Haar grootste wens is niet rijkdom of luxe, maar simpelweg dat haar zonen en dochters geluk en stabiliteit vinden – juist die dingen die haar in haar eigen jeugd werden ontzegd. Haar verhaal is zowel hartverscheurend als inspirerend, een krachtig voorbeeld van de opoffering, kracht en onwrikbare liefde van een moeder.
