Monique des Bouvrie staat op het punt een nieuwe fase in haar leven te overwegen met haar partner Otto Klein. Verrassend genoeg speelt daarbij het ‘beruchte’ Des Bouvrie-huis een rol, dat al langere tijd het toneel is van een slepende familieruzie tussen Monique en de kinderen van de overleden Jan des Bouvrie. Het grote, iconische huis lijkt een symbool van zowel luxe als conflict, en nu kijkt Monique met gemengde gevoelens naar een mogelijke toekomst daarin.
In een openhartig interview met Weekend vertelt Monique: “Ja, misschien wil ik dat ook wel. Ik wil er niet per se weg, maar zo’n groot huis met z’n tweeën is niet niks… Of ik moet er een bedrijf in gaan beginnen.” Haar woorden weerspiegelen een gevoel van verantwoordelijkheid en praktische overwegingen, maar ook een verlangen naar intimiteit en gedeelde momenten in een imposante omgeving. Tegelijkertijd noemt ze zichzelf “echt een nomade” en geeft ze toe: “Dat maakt me ook gelukkig. We gaan het zien.” De spanning rond het huis wordt verder versterkt door een jarenlange rechtszaak, die onder meer de Des Bouvrie-villa betreft. In een video bij het artikel wordt die zaak uitgebreider besproken, en het lijkt erop dat het conflict nog lang niet voorbij is.
Ondanks de juridische en emotionele rompslomp blijven Monique en Otto succesvolle ondernemers. Over de manier waarop zij hun financiën regelen, vertelt Monique: “Op een heel natuurlijke manier, al sinds het begin. Heel fijn vind ik. Het is niet zo van: maar ik heb gister al betaald! Uiteindelijk komt het neer op fiftyfifty.” Het idee van de rekening splitsen vindt ze daarentegen “stom”: “Dat doen we niet!” Haar woorden laten zien dat hun relatie gebaseerd is op vertrouwen en wederzijds begrip, en niet op strikte regels of cijfers.
Het delen van cadeautjes is iets waar Otto in uitblinkt, en Monique geniet daar volop van. Ze vertelt: “Als Otto de uitgaven altijd bij zou houden, zou ik dat wel ingewikkeld vinden. Maar hij is gul. Otto is erg van de cadeautjes en van geven. Ik zeg ook vaak: ‘Nu houd je op, nu is het klaar.’ Jan was ook zo. Die kon me ook verwennen.” Het vermogen om te geven, zo lijkt Monique te zeggen, is een van de fundamenten van hun connectie.
En wat als een man die gulheid niet bezat? Daar heeft Monique een duidelijk antwoord op: “Dan was hij waarschijnlijk niet mijn man geweest, haha! Je merkt al snel of een man charmant en galant is. Dat is Otto zeker. We overleggen alles en dat is ook goed”, besluit ze met een warme glimlach. Haar woorden geven een inkijkje in een relatie die niet alleen romantisch, maar ook vol begrip en wederkerigheid is, ondanks de schaduwen van familieconflicten en de uitdagingen van een iconisch huis.
Like this post? Please share to your friends:
