Voor Tineke de Nooij was het een moment van pure blijdschap toen Gordon haar afgelopen december vroeg om met hem mee te reizen naar Zuid-Afrika. De 84-jarige radiolegende heeft een bijzondere band met het land en hoefde geen seconde na te denken over het aanbod. Het vooruitzicht om er opnieuw naartoe te gaan maakte haar zichtbaar gelukkig.
Zuid-Afrika speelt al jarenlang een belangrijke rol in haar leven. Samen met haar man Peter IJkelenstam, die in 2018 na een lang ziekbed overleed, bracht ze er veel tijd door. Ze hadden er zelfs een eigen huis waar ze regelmatig verbleven en waar talloze herinneringen zijn ontstaan.
Toch voelde haar vorige bezoek, twee jaar geleden, al anders. Tineke gaf toen voor het eerst toe dat het misschien wel de laatste keer zou kunnen zijn dat ze die verre reis maakte. De lange vluchten en het intensieve reizen begonnen zwaarder te worden.
Toen Gordon haar onverwacht uitnodigde om samen naar Zuid-Afrika te gaan, voelde dat voor haar als een prachtige kans. Hij regelde zelfs een businessclass-ticket voor haar, zodat ze comfortabel kon reizen. Het oorspronkelijke plan was om twee weken te blijven.
Maar eenmaal daar veranderde dat plan al snel. Tineke merkte hoe goed het haar deed om weer tussen haar vrienden te zijn en de vertrouwde plekken terug te zien. Uiteindelijk besloot ze haar verblijf te verlengen en ruim een week langer te blijven dan gepland.
De eerste week bracht ze vooral door met Gordon. Hij kent het land goed en had er zelf ooit een appartement. Tijdens hun tijd samen nam hij haar mee naar allerlei plekken die voor hen beiden vol herinneringen zitten. Ze bezochten locaties waar ze eerder samen waren geweest en spraken met gezamenlijke vrienden die daar nog steeds wonen.
Volgens Tineke zorgde Gordon uitstekend voor haar tijdens de reis. Ze voelde zich volledig op haar gemak en kwam niets tekort. Hun band is bijzonder hecht. Gordon noemt haar vaak liefdevol zijn bonusmoeder en sprak haar tijdens de reis zelfs regelmatig aan met “moedertje”.
Voor Tineke voelt het precies zo. Zij ziet hem op haar beurt als een soort bonuszoon. Hun vriendschap is in de loop der jaren uitgegroeid tot iets dat veel dieper gaat dan alleen een vriendschappelijke band.
Na de eerste week vervolgde Gordon zijn reis met zijn goede vriend Patrick, terwijl Tineke nog in Zuid-Afrika bleef. Uiteindelijk kwamen ze elkaar weer tegen rond de kerstdagen.
Toch bracht deze reis niet alleen mooie momenten. Voor Tineke werd het ook een confronterende ervaring. Tijdens haar verblijf merkte ze steeds duidelijker dat reizen haar niet meer zo gemakkelijk afgaat als vroeger.
Ze vertelt dat ze vrijwel zeker weet dat dit haar laatste bezoek aan Zuid-Afrika is geweest. Het besef kwam langzaam maar onvermijdelijk. Aan de ene kant voelt ze zich dankbaar dat ze deze reis dankzij Gordon nog heeft kunnen maken.
Maar tegelijkertijd werd ze geconfronteerd met een harde realiteit: ze kan zulke reizen niet meer zonder hulp ondernemen. Dat besef kwam hard binnen.
In april hoopt Tineke 85 jaar te worden en ze kampt al jaren met pijn in haar been. Daardoor is ze minder mobiel dan vroeger. In het Rosa Spier Huis, waar ze inmiddels bijna drie jaar woont, leeft ze in een beschermde omgeving. Daardoor merkt ze in het dagelijks leven minder hoe afhankelijk ze soms is geworden.
In Zuid-Afrika werd dat gevoel echter ineens duidelijk. Ze merkte hoe vaak ze hulp nodig had om dingen te doen of ergens naartoe te gaan.
Ook de terugreis maakte dat besef nog sterker. Op de heenweg zat Gordon naast haar in het vliegtuig, maar omdat hij drie dagen eerder naar huis vloog, kreeg Tineke op de terugvlucht assistentie van de luchtvaartmaatschappij.
Volgens haar waren de medewerkers ontzettend vriendelijk en behulpzaam. Gordon had bovendien een comfortabele plek in het vliegtuig voor haar geregeld, waardoor ze uitgerust terug in Nederland aankwam.
Toch ging dat gevoel van opluchting gepaard met een zweem van weemoed. Want diep van binnen weet Tineke dat ze waarschijnlijk nooit meer terug zal keren naar het land waar zoveel herinneringen liggen.
