Henny Huisman (74), bekend van De Soundmixshow, kijkt tegenwoordig met een andere blik naar het leven. Nu hij het rustiger aan doet, beseft de oud-presentator pas echt wat hij in het verleden heeft gemist. Tijdens zijn gesprek bij De geknipte gast stak Henny de hand in eigen boezem en sprak openhartig over de gevolgen van zijn jarenlange werkobsessie.
Jarenlang stond Henny’s carrière op nummer één en dat ging onvermijdelijk ten koste van zijn gezin. “Ik had alleen oog voor wat ik moest doen,” vertelt hij eerlijk aan presentator Özcan Akyol. Het schuldgevoel dat daar misschien bij had moeten horen, was destijds nauwelijks aanwezig. Zijn wereld draaide om optredens, deadlines en televisieproducties. Het gezin bleef vaak op de achtergrond, en hoewel Henny probeerde kleine gebaren te maken om zijn afwezigheid te compenseren, beseft hij nu dat dat nooit genoeg was.
Vroeger probeerde hij het gemis te verzachten met cadeautjes en kleine attenties. Zo nam hij geregeld knuffels mee van het tankstation voor zijn kinderen, een poging om het gevoel van afwezigheid te verzachten. “Dan ben je altijd weg en dan wil je het daarmee goedmaken,” bekent Henny. Achteraf gezien begrijpt hij echter dat zijn kinderen iets anders nodig hadden: aanwezigheid, aandacht en betrokkenheid die geen geschenk kon vervangen.
Het gesprek met Özcan Akyol legde bloot hoe scherp kinderen aanvoelen wanneer een ouder niet volledig aanwezig is. Ook Henny’s eigen kinderen merkten dat en hij neemt dat zichzelf kwalijk. “Ja, ik heb ze daarin wel tekortgedaan,” geeft hij eerlijk toe. Toch stond zijn werkdrang altijd boven alles. “Die drive was, als ik heel eerlijk ben, altijd sterker dan het schuldgevoel naar de kinderen,” zegt Henny nuchter. Het is een houding die hij zichzelf destijds niet kon verwijten; het zit simpelweg in zijn aard.
Tegenwoordig is het anders. Met minder werk op zijn agenda is er meer tijd en aandacht voor zijn gezin. “Ik denk dat het nu wel fijner is om met mij te leven,” zegt Henny met een lichte glimlach. Zijn openheid en zelfreflectie worden geprezen door Özcan, maar Henny blijft nuchter: “Dat ben ik altijd geweest. Ik heb ermee leren leven. Het is zoals het is.” Het is een onthullend inkijkje in het leven van een man die jarenlang in de schijnwerpers stond, maar nu eindelijk de balans zoekt tussen werk en gezin.
