Marijn Kuipers heeft na het verschijnen van haar persoonlijke documentaire bewust gekozen om afstand te nemen van alle negativiteit die online rondgaat. Terwijl duizenden kijkers geraakt reageerden op haar verhaal, wist de influencer van tevoren al dat niet iedereen begripvol zou zijn. Toch laat ze zich daar niet door meeslepen.De afgelopen dagen stonden volledig in het teken van emoties, reacties en gesprekken over haar documentaire, waarin Marijn openhartig vertelt over haar jarenlange strijd met boulimia. Het project maakte veel los. Niet alleen bij haarzelf, maar ook bij mensen die zich plotseling herkenden in haar verhaal en hun eigen ervaringen begonnen te delen.
Juist die reacties hebben diepe indruk op haar gemaakt. Voor Marijn voelt het bijzonder om te zien hoeveel mensen jarenlang in stilte met dezelfde gevoelens hebben rondgelopen. De stroom aan berichten die ze ontving, raakte haar zichtbaar. Vooral omdat veel volgers vertelden dat ze zich eindelijk begrepen voelden nadat ze haar verhaal hadden gezien.
Toch kwam er naast steun ook kritiek. Dat verraste haar niet. Volgens Marijn was ze zich er al vanaf het begin van bewust dat een documentaire over zo’n persoonlijk onderwerp verschillende reacties zou oproepen. Daarom heeft ze heel bewust grenzen gesteld aan wat ze online nog binnenlaat.
Toen haar werd gevraagd hoe ze omgaat met negatieve opmerkingen, maakte ze duidelijk dat ze lang niet alles leest wat er over haar verschijnt. Ze probeert zichzelf daarin te beschermen en kiest zorgvuldig welke reacties ze wel of niet toelaat. Voor haar draait het er nu vooral om de focus te houden op de mensen die steun bieden, in plaats van op de harde woorden die online circuleren.
In die moeilijke momenten voelt Marijn zich duidelijk gesteund door haar directe omgeving. Vooral de reactie van haar aanstaande schoonvader deed haar zichtbaar veel. Hij liet zonder twijfel merken dat hij volledig achter haar staat en dat niemand zomaar over haar heen hoeft te lopen. Dat gevoel van loyaliteit en bescherming geeft haar kracht in een periode waarin alles onder een vergrootglas ligt.Zelf zegt Marijn dat ze dankbaar is voor de mensen die haar blijven steunen. Volgens haar zijn dat precies de personen die ervoor zorgen dat ze overeind blijft nu haar verhaal zo openbaar is geworden. In plaats van zich vast te bijten in kritiek, probeert ze zich te richten op het positieve dat uit de documentaire voortkomt.
Eerder liet ze op sociale media al weten hoe emotioneel de reacties haar maken. Vooral de herkenning onder kijkers grijpt haar aan. Ze merkt dat ontzettend veel mensen zich jarenlang alleen hebben gevoeld met dezelfde strijd. Dat besef kwam hard binnen toen haar inbox zich vulde met persoonlijke verhalen van volgers én bekenden van wie ze nooit had gedacht dat zij hetzelfde meemaakten.Voor Marijn voelt dat misschien nog wel zwaarder dan alle negatieve reacties samen. Het idee dat zoveel mensen in stilte hebben gevochten met dezelfde onzekerheden, laat haar niet los. Juist daarom besloot ze uiteindelijk toch haar verhaal te delen, ondanks alle twijfels die ze tijdens het maken van de documentaire voelde.
Want makkelijk was het niet. Tijdens de opnames speelde meerdere keren door haar hoofd om alles stop te zetten. De angst voor reacties, meningen en online discussies hing voortdurend boven haar hoofd. Toch zette ze door. Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor iedereen die zich misschien eindelijk iets minder alleen zou voelen door haar openheid.Nu probeert ze vooral rust te bewaren. Minder lezen, minder scrollen en bewuster omgaan met alles wat online verschijnt. Want hoe luid sommige stemmen ook klinken, voor Marijn blijft één ding het belangrijkst: de mensen die zich door haar verhaal gezien voelen.
