Basisschoolleraar in Frankrijk. Wat is zijn verhaal?
Een mens is vrij om met zijn lichaam te doen wat hij wil; tegenwoordig kijken weinig mensen meer op van de vele experimenten die mensen met hun uiterlijk uitvoeren.
Sommige mensen zijn dol op volumineuze spieren, anderen versieren zichzelf met piercings, weer anderen transformeren zichzelf volledig met behulp van plastische chirurgie en weer anderen maken van hun huid een echt getatoeëerd canvas.
De Fransman Sylvain probeerde voor het eerst te tatoeëren in Groot-Brittannië toen hij studeerde. Maar de preutse Engelsen zagen de kunst er niet van in en stuurden de man met afkeurende blikken weg.
Na het afronden van zijn opleiding keerde de man terug naar zijn geboortestad Parijs, waar de mensen niet zo streng zijn. In het begin voelde Sylvian zich niet erg op zijn gemak bij de mensen, maar geleidelijk raakte hij eraan gewend en hield hij op zijn tatoeages te verbergen.
Na verloop van tijd nam hun aantal alleen maar toe en uiteindelijk was er geen vrije ruimte meer over op zijn lichaam. De man is gewoon dol op sierlijke ontwerpen op zijn lichaam en is er trots op.
Elk van hen draagt een speciale filosofische betekenis en heeft zijn eigen betekenis voor hem. De verschijning van zijn “artistieke” lichaam kan een echt kunstwerk worden genoemd.
Met zo’n lichaam is er maar één weg – de modellenwereld in, wat de Fransman doet, maar niet alleen dat. Sylvain werkt als leraar op een basisschool.
Aanvankelijk waren de schoolcollega’s, en vooral de ouders, niet blij met zo’n leraar voor de kinderen. Maar toen ze zagen hoezeer hij van kinderen hield en de kinderen van hun ongewone leraar hielden, accepteerden ze het.
Sylvain onderhoudt zijn eigen blog op sociale netwerken en wordt steeds populairder. Ook filmindustrie-meesters besteedden aandacht aan hem; de man heeft al meerdere keren filmrollen aangeboden gekregen.
Hoewel hij daar nog niet klaar voor is, is zijn doel om de onjuiste mening van velen over tatoeages en tatoeagefans te veranderen.
