Een opvallend fotoproject genaamd “Natural Beauty” zet aan tot een dialoog door traditionele schoonheidsnormen te confronteren, met name die rond lichaamshaar bij vrouwen. De serie toont vrouwen die vol vertrouwen hun natuurlijke okselhaar omarmen en de langdurige maatschappelijke druk om het te verwijderen – een praktijk die teruggaat tot de oudheid – uitdagen. In de vroege menselijke geschiedenis werd lichaamshaar vaak verwijderd met primitieve instrumenten, die zich in de loop van generaties ontwikkelden. Charles Darwins theorie van seksuele selectie beïnvloedde ook de overtuiging dat haarloosheid een teken was van aantrekkelijker en “geëvolueerder” zijn, en versterkte dit schoonheidsideaal in de 20e eeuw.
Begin 1900 werd een gladde, haarloze huid een vanzelfsprekend onderdeel van vrouwelijkheid en werd zichtbare lichaamsbeharing steeds meer als iets schandelijks gezien. Filosoof Heather Widdows heeft gewezen op het schuldgevoel dat veel vrouwen hebben als ze zich niet scheren. Maar fotograaf Ben Hopper , die de serie “Natural Beauty” creëerde, wil deze mentaliteit doorbreken. Zijn werk toont vrouwen die trots hun natuurlijke lichaamsbeharing tonen en nodigt kijkers uit om de gangbare normen in mode en media te heroverwegen.
Hoppers beeldtaal contrasteert gepolijste portretten van vrouwen met rauwere, authentiekere looks – waarbij vrouwelijk okselhaar niet als iets onverzorgds wordt gepresenteerd, maar als iets natuurlijks en krachtigs. Verschillende deelnemers aan het project – actrices en modellen – vertellen dat het laten groeien van hun lichaamshaar een krachtige, bevrijdende ervaring is geweest. Voor hen staat het niet alleen symbool voor comfort, maar ook voor een symbolische herovering van persoonlijke kracht en autonomie.
Belangrijk is dat Hopper niet beweert dat alle vrouwen moeten stoppen met scheren. In plaats daarvan hoopt hij het gesprek te verbreden door het idee dat ontharen de standaard is aan te vechten en vrouwen aan te moedigen te kiezen wat goed voelt. Voor sommigen, zoals model Sienna, was het behouden van lichaamshaar simpelweg een kwestie van comfort. Anderen, zoals Emilie Bostdt, stellen dat het laten groeien van lichaamshaar geen radicale daad zou moeten zijn – hoewel de maatschappelijke reactie het vaak wel zo doet voelen.
Uiteindelijk helpt “Natural Beauty” om te herdefiniëren hoe vrouwelijkheid eruit kan zien. Door diverse ervaringen en verschijningen te belichten, promoot het project een inclusiever en toleranter idee van schoonheid – een idee dat authenticiteit boven conformisme stelt.
