Een architect genaamd Patrick had altijd al een bijzondere bewondering gehad voor oude gebouwen, met name watertorens. Opgroeiend in België droomde hij er vaak van hoe het zou zijn om in een van deze unieke bouwwerken te wonen. Het was een kinderdroom die hij uiteindelijk tot leven wist te brengen.
Jaren later, als volwassene, ontdekten Patrick en zijn partner een vervallen watertoren aan de rand van Brussel. Vanaf het moment dat hij hem zag, wist hij zeker dat dit de toren was waarnaar ze op zoek waren.
Hoewel de toren tientallen jaren verlaten was geweest, was Patrick bereid om $ 43.000 te investeren in de aankoop ervan. Voordat de verbouwing echter kon beginnen, was officiële goedkeuring nodig. Het verkrijgen van toestemming van de autoriteiten duurde zeven jaar en de renovatie duurde nog eens vijf jaar, waardoor de hele reis een twaalf jaar durende, liefdevolle klus werd.
