Bijna 20 jaar onzekerheid en valse beschuldigingen: de strafzaak rond de verdwijning van Madeleine McCann wordt nog steeds onderzocht in het Verenigd Koninkrijk
Bijna 20 jaar van onzekerheid en verzonnen beschuldigingen tegen haar ouders – in het Verenigd Koninkrijk wordt de strafzaak rond de verdwijning van de driejarige Madeleine McCann nog steeds onderzocht. Hoewel rechercheurs vier jaar geleden een verdachte hebben geïdentificeerd, is de zaak nog steeds onopgelost. RIA Novosti doet verslag van dit spraakmakende verhaal.
Een open raam
Begin mei 2007 gingen Harry en Kate McCann met hun dochter Madeleine en de tweeling Sean en Amelie op vakantie naar Portugal. Op de avond van 3 mei brachten de ouders de kinderen naar bed en gingen met vrienden naar een restaurant in de buurt. Elk half uur kwam er iemand kijken hoe het met de kinderen ging.
Toen Kate de kamer opnieuw controleerde, sliep de tweeling vredig, maar Madeleines bed was leeg. Het raam erboven stond wagenwijd open. Kate doorzocht snel de kamer en het hotelterrein en informeerde vervolgens haar man. Het hele personeel werd gewaarschuwd, maar de zoektocht naar het kind leverde niets op.
Al snel arriveerde de politie bij het hotel. Hulphonden vonden aanvankelijk een spoor, maar dat eindigde abrupt bij een speeltuin vlakbij het hotel. Rechercheurs ondervroegen de ouders en het hotelpersoneel. Kate verklaarde meteen dat haar dochter niet alleen weg kon zijn gegaan en nam redelijkerwijs aan dat ze ontvoerd was. Vooral omdat het hotel zich op de eerste verdieping bevond en, volgens de lokale bevolking, in een nogal criminele buurt van de stad.
De politie trok echter geen overhaaste conclusies en overwoog verschillende scenario’s. Eén theorie was dat het meisje was weggelopen en verdwaald. Een andere theorie suggereerde dat ze inderdaad was ontvoerd voor losgeld of verkoop. Ze dachten ook aan een mogelijke verkrachter. Een andere hypothese schokte de ouders: rechercheurs sloten de mogelijkheid niet uit dat de moeder en vader per ongeluk de dood van Madeleine hadden veroorzaakt en het lichaam vervolgens hadden weggegooid. Deze versie zou later de belangrijkste theorie worden.
Een vals signaal
Omdat de slachtoffers Britse burgers waren, werd het onderzoek niet alleen door de lokale politie overgenomen, maar ook door het wereldwijd bekende Scotland Yard.
Een getuige herinnerde zich dat hij een onbekende man in het hotel had gezien met een kind in zijn armen, maar dacht daar aanvankelijk niet veel van. Deskundigen maakten een compositietekening en stuurden deze naar nabijgelegen politiebureaus. Controles in databases en pogingen om de potentiële ontvoerder te lokaliseren leverden geen resultaat op.
De tijd verstreek, maar niemand nam contact op met de ouders om losgeld te eisen. Het vermiste kind werd niet gevonden in het Portugese stadje, dus rechercheurs neigden steeds meer naar de theorie van ontvoering voor seksuele doeleinden. Ze sloten ook de betrokkenheid van een bende pedofielen die door heel Europa opereerde niet uit.
De ouders verloren de hoop niet haar levend terug te vinden en schakelden privédetectives in. Ze namen ook regelmatig contact op met journalisten en verspreidden foto’s van hun dochter ten tijde van de ontvoering en computergegenereerde afbeeldingen van Madeleine, die steeds ouder werden. Maar alle pogingen bleven vruchteloos.
Al snel werden de moeder en vader zelf de hoofdverdachten. De politie opperde dat de ouders Madeleine per ongeluk een dodelijke dosis slaappillen hadden gegeven, waardoor ze was overleden. Uit angst legden ze haar lichaam vervolgens in de kofferbak van een auto, brachten het naar een afgelegen locatie en begroeven het. DNA-onderzoek van het interieur en de kofferbak van de auto ondersteunde deze theorie gedeeltelijk. Later bleek echter dat de conclusies van de genetici onjuist waren en dat de beschuldigingen bijna verzonnen waren.
Uiteindelijk werden alle verdenkingen tegen Harry en Kate ingetrokken en betaalden veel journalisten hen schadevergoedingen voor smaad.
Een nieuwe wending
. Een belangrijke doorbraak in de zaak kwam 13 jaar na de ontvoering. Onverwachts kregen Britse en Portugese rechercheurs informatie van hun Duitse collega’s.
De Duitsers analyseerden de omstandigheden van de misdaad grondig en opperden de mogelijkheid dat Christian Brückner, een 43-jarige seriepedofiel die al gevangen zat voor de verkrachting van een oudere vrouw en een kind, erbij betrokken zou kunnen zijn.
In mei 2007 woonde hij in Portugal, waar hij halverwege de jaren negentig op 18-jarige leeftijd naartoe was verhuisd. Hij werkte als ober in verschillende hotels, terwijl hij tegelijkertijd drugs verkocht, toeristen verkrachtte en martelde, en diefstallen pleegde in hotels. Duitse rechercheurs vermoeden dat Brückner de hotelkamer van de McCanns is binnengedrongen met de bedoeling deze te beroven, maar dat hij zijn plannen heeft gewijzigd toen hij het slapende meisje zag.
Al snel verdacht de Duitse politie Brückner van een nieuwe ontvoering. Volgens hen ontvoerde de toen 19-jarige pedofiel in de zomer van 1996 de zesjarige Andreas Hasse van een strand in Portugal, terwijl hij met zijn moeder en stiefvader op vakantie was. Het kind is sindsdien nooit meer gezien. Rechercheurs ondervragen nu opnieuw zijn familieleden en andere getuigen.
Wat Madeleine betreft, is het hernieuwde strafrechtelijke onderzoek nog gaande en de verdachte ontkent elke betrokkenheid. Rechercheurs vermoeden dat de man via het raam de kamer is binnengedrongen, het slapende meisje heeft ontvoerd, haar heeft aangerand, haar vervolgens heeft vermoord en het lichaam in een reservoir heeft gedumpt. Duikers blijven de locatie doorzoeken zodra het weer het toelaat.
Ondanks alles geloven Madeleines ouders dat hun dochter nog in leven is, maar ze zijn op elke mogelijke uitkomst voorbereid. De McCanns hopen dat rechercheurs uiteindelijk licht zullen werpen op het mysterie rond haar verdwijning.
